w sklepie obuwniczym

zła śmierć czaiła się za etykietkami na sznurowadłach jak szarfy czarnej baleriny jak wytańczone czarnołabędzie pętle jak gniazdo wymoszczone miękką sadzą aksamitne i kuszące ucho igielne ach! nawlec się w nie - i spaść! w wiecznie ciepłą zmarzlinę z błogim widokiem na nic ani na wstecz z klarowną dominantą koloru blond ani na przygwożdżony wprzód z klarowną dominantą koloru null sznurowadła nowe mocne ale chyba nie dość za cienkie tym razem spora odległość do sklepu żeglarskiego była jej śmiertelnym błędem przymusowo wybaczalnym w końcu każdy się ze śmiercią przeprosi ostatecznie acha, poproszę jedną parę tych sznurowadeł będą dobre do pantofli? żegnam