Nadzieja

Nie boję się śmierć znam po imieniu czasem pijemy razem kawę szukając znaczeń w popiele Ożywczo sypią się myśli srebrzyście drżącymi dłońmi rozpuszczam włosy i kolory przestrzeń się upiera lecz my idziemy naprzód Rano pokonane życie wstaje od nowa niestrudzona nadzieja oddycha wciąż tak lekko jakbym narodziła się wczoraj zakładam nowe skrzydła przymierzam uśmiech Idę bez żalu.