Przejdź do treści

Nieuniknione

Melancholia
Czas mija odpływa piasek pod nagimi stopami małe ziarenka prawdy budzą niepokój Trudno iść Oddech łączy się z horyzontem płacze nieuniknione Ludzie udają kamyczki szczęścia liczą i zapamiętują życzenia Czas mija Nie pamiętam kiedy jadłam ostatni ciepły posiłek Odgrzewane słowa nigdy nie smakują tak samo Wolę być.. prawdziwa.
56 odsłon

Komentarze (9)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Helen 12 lat temu
Bardzo podoba mi się zakończenie...jest w nim moc Vercia.. nieźleee:))
Vera 12 lat temu
Dzięki Helenko ;)
K
kaja-maja 12 lat temu
no jak dla mie to piasek nie odpływa,tylko zawsze plażę wieksza ma w:)
Vera 12 lat temu
Dziękuję wszystkim za opinie :) Pozdrawiam
Vera 12 lat temu
Dziękuję Krzyśku;) pozdrawiam
iwka342 12 lat temu
Odgrzewane słowa
nigdy nie smakują
tak samo

Wolę być..

prawdziwa

Wielkie słowa...pozdrawiam
Vera 12 lat temu
Dzięki Iwka :D buziaki :*
DARTANIAN 110 12 lat temu
Odczytuję ostatnią strofę jako brak drogocennego ciepła spontaniczności, pierwsza i ostatnia strofa ...jest...bezbłędna.
Pozdr
DESSA 12 lat temu
cóż odgrzewane słowa mogą być ..ale nie puste ...( podobno w modzie i w literaturze wszystko już było ) .Pozdrawiam Vera
2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie