Przejdź do treści

Portret

Przemijanie
Przyjrzyj mi się uważnie nakreśl dłonią czas, każda miniona sekunda w bruzdach zawiera pełnię gwiazd Odrysuj z pamięci kształty Pamiętaj nie jestem piękna tylko rozpromieniona chowam w sobie milion spojrzeń ciekawych wieczności Jeśli wolisz weź dłuto od dawna nie czuję bólu Rzeźby stworzone przez ludzi są zawsze idealne skrojone na miarę ponad stan ludzkiej pustki Jutro gdy mnie uwiecznisz i tak nadejdzie Wielki Deszcz ciało pochłonie kataklizm Odrysuj szybko to co chcesz pozostaw choć łzę zatrzymaj wzrok Pod powiekami ostatni sen rozjaśnij..
63 odsłon

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

zyga66 12 lat temu
Bardzo smutny, piękny wiersz…peelka jest świadoma swojej urody nic nie znaczącej w obliczu mocnych przeżyć, które pozbawiły ją czucia...rezygnacja i chęć oczyszczenia, ale jednak resztki nadziei...pozdrawiam :)
Vera 12 lat temu
Czas zabiera proch, dusza zasypia aby potem nareszcie się obudzić w doskonałym miejscu .. pozdrawiam.. :)
Helen 12 lat temu
Ciekawy ;) widzę też że wkradł się rym choć wiersz miał być biały;)))
Vera 12 lat temu
W sumie to nigdy nie planuję formy.. jakoś tak.. pozwalam po prostu płynąć myślom... Pozdrawiam :*
Vera 12 lat temu
Dziękuję Krzyśku :))
ryty 12 lat temu
podoba mi się strofa druga, czwarta i ostatni wers ostatniej :)
3 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie