Za mało

Vera

25.06.2014 • Melancholia

Za mało roześmianych dzieci tańczących liści wiatru szemrzącego potajemnie scałowanych myśli Tak bardzo garną się do życia światełka małych dusz Pośród latających iskier nagie stopy wypalają ścieżki po ciepłym piasku łatwiej iść Chodź obudzimy wszystkich ludzi wypuścimy na wolność zziębnięte sny....

9 7

70 odsłon

Komentarze (7)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

zyga66 12 lat temu

spojrzenie dziecka na świat...tęsknotę wyczuwam...taki fajny ciepły ten wiersz, ogrzał mnie...pozdrawiam :)

Vera 12 lat temu

Dziękuję Zyga :) za zimno na tym świecie, trzeba grzanie podkręcić .. :)))) Pozdrawiam

Helen 12 lat temu

Bardzo ładny Vercia..i lekki...hmm wręcz inny niż reszta Twoich:)))ale mi się bardzo podoba, na plus:*** buziaki

Mario Sz 12 lat temu

Fajna ta Twoja melancholia t.z.n fajne płodzi dzieła

Vera 12 lat temu

Dziękuję Mario i wzajemnie :)

kaja-maja 12 lat temu

Chodź
obudzimy wszystkich ludzi
wypuścimy na wolność
zziębnięte sny....'za mały świat by wszystkich zbudzić jak za mało dzieci by radość dały jak liście spadające nie płaczą za sobą tak jak człowiek w:)

ryty 12 lat temu

czytam sobie i zmieniam; opuszczam wyrazy, zastępuję innymi... , czasami brzmi to groteskowo, bywa też gorzko, aż do bólu, ogólnie jednak pozytywnie, a już na pewno ciekawie:)