Zakazany

Jeszcze wierzę w zwierzenia płaczących drzew brzozowym obyczajem jest szumieć i szukać nie przestając trwać Jeszcze patrzę z szeroko zdumionymi oczami przyjmuję obrazy i fotografie jakie są Nie oceniam niecierpliwych impulsów życia Może jutro Bóg napisze mi palcem na wodzie słowo, które mnie zbudzi wstanę nowa i przezroczysta odporna na miłowanie dotknę zakazanego brzegu zanim odpłynę Wtedy odwrócisz wzrok jakby nigdy nic toń zapomnienia poniesie mnie nareszcie Nigdy Cię nie znałam przecież..