Wprowadzenie do hai-kai. Jest to gatunek japońskiej poezji tanka, który w kręgach szlachty japońskiej bushi – samurajów, był rozrywką dla wielu osób jako hai-kai no renga czyli renku – i składał się ze strofy inicjującej hokku /wersyfikacja 5/7/5, oraz strofy odpowiedzi – waki - wersyfikacja 7/7 / tworząc
31 sylabowe renku, każdy uczestnik spotkania dokładał swoje hokku i waki, tak, że powstawał długi tasiemcowy poemat. Przez odrzucenie waki a zatrzymaniu jedynie hokku, powstało haiku, Tematyka renku była raczej rubaszna i frywolna, samo hai-kai skłania się raczej ku epigramatyce związanej z przyrodą w powiązaniu z zen, przykładowo;
Natsu no hi no haikai
hai-kai na dni lata
* hokku:
gorący podmuch
przynosi korzenną woń
skoszonej trawy
* waki:
skaczą polne koniki
umykając przed kosą
* hokku:
zapada wieczór
rozgwieździło się niebo
w jaśminu zapach
*waki:
spadają białe płatki
niby meteorów rój
*hokku:
wraz z apetytem
wrasta w senne spełnienie
owocobranie
*waki:
ocieka słodyczą miąższ
rozpływając się w ustach
*hokku:
w otwartych oknach
suszą się niecierpliwie
zgrzane dni lata
*waki:
drżą firanek wachlarze
pod lada powiewami
06.07.2009.
61 odsłon
