Fiolet

Przyszła do mnie sama Z nienacka I zaatakowała Przeszła na wylot Niczym z łuku strzała Płynie w moich żyłach Płynie umysłu potokiem Jesteś taka słodka i miła Gdzieś się tyle czasu kryła Zapada ciemność Nadal patrzę szpilkami Zanika ból i zazdrość Gdy zostajemy sami Wiem, że odejdzie Wiem, że wszystko zniknie Lecz potrzebuję zatracenia w tym owczym pędzie Zwanym życiem...