lustro

nie mogę patrzeć w lustro
czuje że w środku mnie jest pusto
nie moge patrzec sobie w twarz
wiedząc ze nie ma nas
obawiam się że nigdy nas nie było
ale nie wiem co sie za tym krylo
tylko zmartwień w glowie mi przybylo
a pograzajac sie w depresji
i narzuconej przez ludzi presji
nie moglam czuc sie swobodnie
jakbym wchodzila w nie swoje spodnie
czasem czuję się zle potem lepiej
nastepnym razem bede czuc sie najlepiej
gdy juz nie bedzie mnie
wszystko bedzie jak we snie