Dotykam wspomnień

Dotykam domu drewna starych drzwi pachnącego latami dotykam furty starego ogrodu... do domu wchodzę z namaszczeniem dotykając wysokiego progu patrze na mała w rogu kuchni starą płytę półeczkę nad stołem gdzie zawsze stał cukier... stołu drewniane słoje na których lata swój znak zostawiły patrzę na sieni skrzypiącą podłogę i tak staję w drzwiach jadalni meble stare znajome i stół co pamięta niejedne święta patrzę na miejsce gdzie zawsze stała choinka... i tak ta moja mahoniowa tęsknota jadalni na kredensie alabastrowy Chrystus spogląda z krzyża ile on się wdział dębowa sypialnia wpatruje się płaskorzeżbami włoski marmur co osiadł na sekretarzyku wszystko to jest jak było ... w pamięci zapach jesiennych jabłek ze strychu wiśnie e ogrodzie pewnie jeszcze pamiętają ojca rękę jest i ta jego ławeczka dumania ale wszystko już tylko jest wspomnieniem