Mówię kwiatami

Bo kwiaty milczą słów nie znają kwiaty mówią jakby nie mówiły one są jak barwne słowa słowa co potrafią ozdobić wszystko mówię nimi bo po cóż słowami ułomne są słowa róż tysiące słów tysiące jaka to różnica lepiej różami mówię wielobarwną łąką z kwiatów składam wiersze niech staną się bukietami niechaj przemówią same od zawsze tak mówiłem gdy pierwszy bukiet powstał z pierwszej łąki ten dla mamy najpierwszy bo mi zawsze bez szeptał do okna swoje wiersze pachnące nauczyłem się tej mowy co słów nie zna żadnych kwiaty mego dzieciństwa białe wiśniowe ogrody dmuchawce dzikie są we mnie jakby zawsze kwitły