Wędrowiec

po górach się wspinam po morzach pływam wędrowcem jestem wśród życia dróg wędrowcem tylko z węzełkiem pełnym zwojów wierszy po morzach marzeń pływam po górach marzeń się wspinam ja stary wędrowiec i tylko one dobytkiem mym do wyspy szczęśliwej dotarłem a na niej biała kartka wyspy szukałem tej już to wiem na niej odnalazłem spokój w białych kartek piasku zostawiam swój ślad czy ktoś go odnajdzie nie wiem nieważne dla wyspy tej porzucam swe wędrówki