Koniczynka cd 2

szyby izolują ciepło przed chłodem pamięć płaci wszystkie rachunki wietrzny grudzień pozostawił mnie samej sobie wiem że nastał czas wstrzemięźliwości sezon zimowy nazywam okresem uspokojenia bynajmniej nie z powodu wygaszania moich pragnień mam taką zasadę nigdy nie przyjmuję kochanka w domu mieszkam na skraju lasu w miejscu nazywanym aleją modrzewi te postawne drzewa otaczają całą okolicę w pobliżu jest łąka i strumyk często widzę jakąś zbłąkaną sarnę przemykającą się między drzewami to jest mój azyl miejsce przemyśleń zbudował go mój pierwszy mężczyzna Tomasz drwal z powołania lubił rąbać nie tylko drzewo jedyny facet przy którym czułam się bezpiecznie przygarnął mnie gdy uciekłam z domu w wieku piętnastu lat Tomasz był silny a jednocześnie delikatny różnił się od tych wszystkich śliniących się z podniecenia baranów których miałam okazję poznać później nie zdążył jednak nacieszyć się za długo ze swojego dzieła rak zabrał go pół roku po ukończeniu naszego gniazdka dzisiaj mija druga rocznica jego śmierci przed odejściem powiedział abym nigdy się nie zatrzymywała co też uczyniłam chwytam każdy powiew wiatru stabilizację wrzuciłam do wielkiego worka z napisem kredyt na życie