a mury rosną

ibis49

28.01.2016 • O życiu

poeta milczy w ustach więdną słowa napiętnowany ciszą nie umie złamać zaklęcia poeta milczy bo cóż mogą słowa nie spłuczą bólu sól wgryzie się w rany choćby tama pękła krzyk nie pomoże piołun zamiast jaśminu w oczach piasek poeta milczy zanurzając dłonie w mętnej wodzie bezradnie szuka lekarstwa na bunt

9 6

62 odsłon

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

artpla 10 lat temu

choć osobiście wolałbym, by nie milczał - pozdrawiam

Helena Hawranek 10 lat temu

Niekiedy milczeniem więcej się zdziała, niż słowem. Na bunt, raczej nie ma lekarstwa. Ciekawie.

Ewa Hulak 10 lat temu

poeto pisz zawsze i po prostu

sebo1944 10 lat temu

I runą. Ta piosenka mi się przypomina. I dobrze.

karioka83 10 lat temu

Poeta milczy a mury rosną! A Grochowiak pisał ,,Powołał mnie Pan na bunt. Zanurzaj dłonie w samym źródle i nie milcz...;))
A tak w ogóle to dobry wiersz! :)

iron1 10 lat temu

O tak -- Poeta może.......wskrzesić iskrę w mokrym oczodole ......