apel do wiosny

wiosno wiosno co się stało wciąż czekamy z utęsknieniem a tu ciągle szaro buro zimny wiatr owiewa ziemię może zbójcy cię napadli i zamknęli w ciemnej grocie ale przecież nawet oni nie chcą taplać się już w błocie może zima się zawzięła i kopiaste zaspy stawia byś po drodze w nich utknęła i nie doszła do Wrocławia lecz ty jesteś przecież wróżką z nieba płynie twoja siła jesteś słońcem wiatrem deszczem życiem i nadzieją miła więc się pośpiesz rozwiń skrzydła niczym łabędź białopióry wzbij się w górę pod obłoki obudź słońce rozprosz chmury zagraj na tęczowych skrzypcach pieśń rozkwitu odrodzenia niech się zlecą ptaki świerszcze i wypuszczą liście drzewa ja usiądę na ławeczce zasłuchany zamyślony wśród stokrotek i zawilców w bieg strumienia zapatrzony duch zjednoczy się z naturą żeby z kwiatów składać wersy być motylem trawą ptakiem słowem dla wiosennych wierszy