pierwszy klekot bociana

ziemia budzi się do życia rodząc w bólach pierwsze kwiaty wróble w bramach już plotkują kto do kogo wyśle swaty zaklekotał pierwszy bocian bóbr z żeremi nos wyściubił szuka czegoś na parkingu może auto swoje zgubił lud marzannę już szykuje żeby poddać ją torturom szkoda mi tej dumnej panny choć wyniosła ma swój urok pną się w górę tulipany krokus czuli się do słońca białe główki przebiśniegów wiatr w ogródku lekko trąca chociaż zimne jeszcze noce ale miłość już dojrzewa pod okienkiem szary kocur serenadę kotce śpiewa zaszumiało zapachniało znak że kwiecień już nadchodzi niesie śmierć i zmartwychwstanie niech się w szczęściu świat odrodzi