Przejdź do treści

powiało wiosną

ostatnie śnieżne wyspy odchodzą w zapomnienie działki pachną dymem i świeżo skopaną ziemią wierzby odzyskały puszysta niewinność waleczne przebiśniegi podbijają serca porcelanową kruchością a ty kwitniesz jak konwalie w maju usta rozchylone niczym kielichy tulipanów kuszą soczystością truskawek w zadbanym ogrodzie oczy wypełnione namiętnością wabią jak płomienie ćmy na pastwę losu tyle czaru i wdzięku wykradłaś naturze to grzech lecz grzech jakże pożądany wiem - to ty jesteś wiosną
86 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

4 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie