randka z weną

wiersze są dla mnie czymś wielkim - intymnym głębokim sam na sam zbliżeniem którym nie potrafię się dzielić inaczej jak słowem zmienionym w poezję codzienne życie nad którym brakuje czasu żeby się zatrzymać odkłada się w sercu jak łany zbóż pod kosą żeńca pozostaje tylko oddzielić ziarno od plew by zapłonęły w duszy ognie natchnienia może ten płomień dla innych będzie zwyczajnym światełkiem ale dla mnie jak dla matki która urodziła dziecko - może brzydkie lecz dla niej najpiękniejsze dziecko poczęte w chwili najgłębszej intymności i urodzone w bólach nagie i piękne jak Wenus