ty co masz władzę nad piórem

nakarm mnie natchnieniem jak chlebem powszednim użyźnij jak niebo ziemię po upałach deszczem który słowa zmieni w złote plony szumiące wersami jak pola pszenicą wiem że te myśli są zbyt górnolotne niegodne poety współczesnego świata lecz ja jak te mole gryzę stare wiersze pachnące lipami i Świtezi tonią więc ześlij mi Iris a wstąpię na tęczę by zebrać kolory i zamienić w słowa niech niczym motyle tańczące na wietrze czarują tych którzy są nie z tego świata daj mi lekkie pióro gęsie lub łabędzie albo z pawim oczkiem by się uśmiechało niech roztańczę szarość słońcem śniegiem deszczem aż rozbłysną oczy i wiersz pokochają