w innym wymiarze

spoglądam na kroplę rosy iskrzącą się na gałęzi odchodzi niczym dusza z ostatnim tchnieniem rozpływa się w przestrzeni pieszczona promieniami wschodzącego słońca myśli teleportują się wraz z nią zawieszony pomiędzy obłokami obserwuję puste naczynie zapatrzone w tańczące wśród liści światłocienie rozkoszuję się wolnością pikuję niczym sokół pomiędzy szumiące drzewa jednoczę się z nimi wnikam pod skórę czuję drzemiącą w nich siłę jestem częścią natury jak odys po długiej tułaczce wracam do domu