grabie gdy uśniesz cały swiat się zmieni

dopiero sierpień zamknął senne oczy a ty nakładasz już barwy jesieni złoto o miejsce kłóci się z zielenią czerwień na liściach cętkami osiada brąz na ogonku przysiadł zamyślony i koniec lata już zapowiada szybko w odświętną szatę się ubierasz jakbyś się spieszył na ucztę weselną liście szeleszczą słowa pożegnania a w gwizdach kosa słychać nutkę rzewną dokąd tak się spieszysz czyżby pani jesień wizją kolorów cię otumaniła kiedy zamkniesz oczy wiatr rozwieje szatę tylko sny tęczowe pozostaną w żyłach stanie smutne serce zapłaczą konary odejdą nadzieje ptaki cienie czary i tak już do wiosny aż nowa nadzieja odrodzi się w ciepłych wiosennych promieniach