zabójcze piękno

śnieżynki jak sny wirują w świetle latarni magiczne nierzeczywiste gdy je dotkniesz ulatują na dłoni pozostaje wilgoć niczym dowód przemijania czar prysł nastąpiło przebudzenie mróz zaszczypał w uszy biel symbol niewinności jak cicha woda trzeba ostrożnie stawiać kroki życie niczym ślizgawka i kruche jak pierwszy lód śnieżne krajobrazy czarują lecz pod karnawałową maską kryją się bezlitosne oczy