długa droga

nie raz po raz poezja dotyka rosy na skroni dom rodzina praca a mnie tutaj wiele trzyma wpatrzony w lustrzane odbicie w poszukiwaniu dnia tuż po przepiciu droga długa wygrywam z demonami jednego mam w piwnicy uwiązany by nie marudził i zniewalał duszę serca kamień kruszę otwieram się na ludzi zakończę by nie nudzić tak sadzę spróbuj mnie osądzić wybaczam innym i sobie by serce niezatrute bo kim jestem by kimś innym stać się choć dla siebie stawiam poprzeczki ze sobą niełatwo nie jest gładko niby płynę ale coś tu trzyma droga długa wygrywam z demonami jednego mam w piwnicy uwiązany by nie marudził i zniewalał duszę serca kamień kruszę otwieram się na ludzi zakończę by nie nudzić tak sadzę spróbuj mnie osądzić pisze trochę jak maszyna gram na strun nerwów melodię gdy zima wiem ze mną nikt nie wytrzyma kaptur naciągam i miastem pląsam się zwyczajnie w głowie kilka marzeń prostych jak moje bycie droga długa wygrywam z demonami jednego mam w piwnicy uwiązany by nie marudził i zniewalał duszę serca kamień kruszę otwieram się na ludzi zakończę by nie nudzić tak sadzę spróbuj mnie osądzić