Przejdź do treści

z czasem jak z bratem

• O sobie
czas pojęcie względne prosta i zakrzywienia w przestrzeni wśród gwiazd dobry i gniewny jak wiatr lekki nadmorski halny ciepły groźny słabe ciała nie mogą się cieszyć przychodzi jak sen zawsze się kończy on nie żyje prawdą słów coraz więcej kłamstw na ustach ukryte spojrzenia by nie patrzeć w oczy serca mniej dobre świat fejsa jeśli to coś zmieni ułożę pasjansa na stole świeży chleb witam dzień pachnie kawa zamyka i otwiera się czas dryfuję po swoim kosmosie płynie jakby szybciej chcę do domu tutaj nuda śmierć wojna głód zapatrzony nasłuchały zapinam zamek z kapturem na głowie idę już czas
65 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie