leopierdzieć do usranej śmierci...
żywy obraz tego
jak potrafimy unieannić
bliźniego swego
posiłkując się nomen-omen poezją
księdza Twardowskiego
76 odsłon
Komentarze (3)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
ot, żywa czysta manipulacja. a już myślałam, ze jesteś od tego wolny. było napisane leopardzić, nie leopierdzieć. choć drugie, twoje sformułowanie może jest ci bliższe? stąd użycie takiego a nie innego słowa. nie wymiguj się od minusa dla wiersza Twardowskiego, dałeś go jemu nie mnie, a teraz tylko dorabiasz do tego ideologię. w dodatku kiepskim, pisanym na kolanie wierszydłem.
leopardzieć? - możliwe, ale nawiązując do kontekstu trochę ukoloryzowałem :p
minus jest dla wiersza, nie dla autora - wiersz jest słaby, kiepski wręcz - dlatego minus.
wierszydło pojawiło się na skutek wizji kolan, napisała go ręka, czemu kiepskie... może to były twoje kolana? :D/P
minus jest dla wiersza, nie dla autora - wiersz jest słaby, kiepski wręcz - dlatego minus.
wierszydło pojawiło się na skutek wizji kolan, napisała go ręka, czemu kiepskie... może to były twoje kolana? :D/P
koloryzowanie to twoja specjalność. czasem masz przebłyski nagiej ( ;)) prawdy, ale wolisz fatałaszki. ten wiersz Twardowskiego wg mnie jest b.fajowy, dlatego go zamieściłam. prosty, bezpretensjonalny, trafia w punkt. takiego starego konia jak ty :).
nie boję się i nie wstydzę klęczeć, ty tego nie robisz, więc często z buńczucznego stania padasz jak kłoda.
co do urody moich kolanek to się nie wypowiadaj, bo nie widziałeś :))
nie boję się i nie wstydzę klęczeć, ty tego nie robisz, więc często z buńczucznego stania padasz jak kłoda.
co do urody moich kolanek to się nie wypowiadaj, bo nie widziałeś :))