rekon wale scencja

wiatr rwie strumień płynących myśli roje liter zmienia w wyrazy niby klangor klucza żurawi szybujemy na skrzydłach fantazji unosimy się w zamyśleniu ty nad wodą ja u szczytu góry twoja postać to zwiewna rusałka ja robakiem małym zachwycony przycupnąłem widokiem na liściu migającym w blasku twojej aury ... i co z tego - zapytasz zasadnie jakiś morał lub choćby nauka nic takiego z wiersza nie wynika bo nie musi - odpowie poeta bo poezja to nie dydaktyka