moja trudna ojczyzna

przygasły cienie krwawych szlaków pokoleń (dla splendoru teraźniejszości) w roztrzaskanej skorupie paszcz zionących siarką agresywnej woni bez oczu serc i ducha z mamoną w końcowym rozkładzie wirtualnego świata imaginacji bez jutrzejszej gwiazdy w eliptycznej galaktyce