progres czy degredacja

z wiatrem pędzi wśród ruin po owoce z nasionami do życia ciska kamienie drogi i wody szukają korzenie szlachetne w cieniu pomponów umierają kwiatów coraz mniej ludzie zamienili się ze zwierzętami a rośliny z ludzkim genem do wyższego rzędu aspirują jeszcze nie mówią krzyczą przed naczelnymi w hierarchii stoją dzieci promieniują miłością jak tęcza barwami na niebie ale ona nie podlega interferencji M.K