Przejdź do treści

ścieżka bez końca

Od siebie
rzadko ktoś po niej chodzi kończy się ślepo na murze zostawia zielony ślad kępę trawy na czerwonej cegle zagubiona w obcym mieście bawi się w chowanego z dziećmi z naprzeciwka szepce do przechodniów o przebrzmiałych randkach obok krzaku jaśminu wypatrzona przez mrok zasypia w jego objęciach odległym wspomnieniem
68 odsłon

Komentarze (8)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

duch44 14 lat temu
trudne jak każda nieznana ścieżka ...
duch44 14 lat temu
ale łatwych wierszy dość:)
mkc47 14 lat temu
na wspomnienie bólu....
duch44 14 lat temu
widzisz nie wiem jaki ból jest większy ten zwykły czy ból strachu bo on też boli wpija sie zebami w nas i kasa wiec od strachu zachowaj nas Panie cokolwiek to znaczy
K
kaja-maja 14 lat temu
niczym ścieżka życia jest odległym wspomnieniem w:)
C
cenica15 14 lat temu
Każdy ma taką swoją ścieżkę.
karioka83 14 lat temu
Nie warto żyć tylko przeszłością! Jesteś w zenicie życia :) Jeszcze musisz zapracować na przeszłość ;)) Zresztą przeczuwasz to swoim wierszem... ,, Jeszcze w zielone gramy, jeszcze nie umieramy... Pozdrawiam z serca, Krzysiu :))
mkc47 14 lat temu
to nie o przeszłości mowa ,dzieki za serce Kari
:)
2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie