czasy przyszłe i nazwy własne

nikt niczego w kamieniu nie wyrył ani ty mi ani ja tobie nie spisaliśmy niczego krwią czy choćby atramentem bo i po co uczciwie przemilczeliśmy czasy przyszłe i nazwy własne dzieląc na dwoje tylko śmiech i luźno rozsypane słowa odwieź mnie zatem windą bezpiecznie do domu w końcu widzę to czego nie ma i spokojnie rozkładam ręce i będę powtarzać jak zdarta płyta że mówi się trudno że to nic że najzwyczajniej w świecie znowu będę rozglądać się za czymś co wstrzyma słońce i poruszy ziemię bo ziemia znowu utknęła w miejscu i ogania się od słońca