szanta

potrzebny mi jest sztorm słowo szorstkie i proste ostry wiatr świszczący w żaglach zagłuszający to co nieistotne więc popłyń razem ze mną na surową północ gdzie błahość pęka z hukiem i kostnieje z zimna gdzie przez pokład okrakiem przetaczają się fale morze zatapia wszystko we wzburzonych myślach potrzebne mi oddane cumy i obrany kierunek i odciski na rękach i obite nogi i kubek herbaty przy którym wieczorem odtajają stare pieśni i struny głosowe gdzie zmysły ostre jak brzytwa chwytają za liny i ster gdzie nawet największy przechył jest prosty jak życie i śmierć ale przede wszystkim potrzebny mi jest sztorm więc popłyń razem ze mną na surową północ gdzie zmysły są ostre gdzie przechył jest prosty gdzie wiatr zagłusza to co nieistotne