słowomrok

Nie bierz mnie sobie do serca Nie znam tego organu Jak widzisz dla mnie to przyrząd Do wykonywania funkcji Naturalistyczna konwencja. Zapomniałam o jego metaforze, Wszelkich porównaniach i epitetach. Moje oczy są duże i zielone. I boją się Twego spojrzenia. Że zobaczysz w nich pustkę, Która wystraszy najodważniejszego człowieka. Chce biec i poczuć , że się męczę. Że obudzę się i wrócę do swojej duszy. Że pomogę Ci, gdy będziesz tego potrzebować. Że rozpoznam definicję i jej podmiot. Celem życia jest szczęście. A co jeśli go już we mnie nie ma ? Za czym mam iść? Co mnie zaprowadzi ku Tobie? Co mnie zaprowadzi ku sobie, Ku swojej definicji ?