-W dwa ognie-

bardzo lubiłem tą grę, przypomina mi dzieciństwo i beztroskę, w Twoim wierszu jest ona pretekstem do pokazania zupełnie innej rzeczywistości, czasami współczesne wojny przypominają zabawę małych dzieci, walczy się o ropę, wpływy czyli takie dorosłe zabawki, szkoda tylko że stawką w tej grze jest ludzkie życie. Trafne porównanie i zgrabne wykonanie, czyli już Twój znak firmowy, pozdrawiam:-)

no tak mamy ciepłe ognie i zimne w:)

Towarzysze broni są po tej samej stronie, w wierszu mi się zdaje że jest inaczej. Pozdr.

To nie do końca tak,Dart.Towarzysze broni-obejrzyj ostatni odcinek Kompanii Braci(przemowa niemieckiego generała)a zrozumiesz o co mi chodzi.Towarzysze broni są zawsze po tej samej stronie.Napuszczają ich na siebie politycy.