- Nie do końca -

sebo1944

20.11.2015 • O sobie

"Gdzie jesteś,który otulałeś białymi skrzydłami mą głowę Pochylasz się,zmęczony moim ludzkim gniewem Z sił opadłeś... Zestarzeliśmy się obaj... A przecież mały chłopiec we mnie wciąż Cię potrzebuje I nie zapomniał w całości o Tobie A w pędzie codzienności to Ty o mnie pamiętasz ...I ja klękam z Tobą.Do pacierza czasem I ja klękam z Tobą...I za Ciebie czasem..."

8 4

137 odsłon

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

DARTANIAN 110 10 lat temu

Bardzo mi się podoba, takie zestarzenie chyba jest niesymetryczne ten chłopiec się chyba nie starzeje super mało co a przegapiłbym ten wiersz
Pozdr

sebo1944 10 lat temu

Dart, taka niesymetria paradoksalnie pozwala zachować równowagę.Bądź młodość. Zresztą, tu każdy może dopisać coś od siebie.

Lebiooda 10 lat temu

Sebastianie proszę Cię wyciągnij więcej wierszy z szuflady! Piękny. Cóż powiedzieć. On jest zawsze. Tylko Ty go czasem nie dostrzegasz :).

jaskółka 10 lat temu

I ja klękam z Tobą...I za Ciebie czasem...

poruszył moją grzeszną duszę

- Nie do końca -

Komentarze (4)

Menu

Dodaj wiersz