błogość

błogi to świat, w którym… rozeszliśmy się dość nagle, w połowie naszej wspólnej drogi choć nie czekały na nas żadne ścieżki nowe to każde przecież w inne poszło strony przerwawszy romantyczny marsz wzajemny po paru ładnych latach patrzenia sobie w oczy zamknęłaś mi powieki, szepcząc: „trud daremny” i nic Ci nie odparłem, bo mnie brało na wymioty błogi to świat, w którym... rozeszliśmy się zgodnie z planem, gdy każde z nas miało już dosyć świat, w którym jedno dywagować może co robi drugie w środku nocy