biały lampart

Ujeżdżałem białego lamparta swoich marzeń Trzymałem się mocno jego miękkiej sierści Powieki miałem zwarte, bo to pomaga wyobraźni Pruliśmy cichociemne niebo, ja i obce ciało Pamiętam, przybyłem do zimnych wrót Afryki Samolotem, statkiem? Nie wiem Powitał mnie zuchwałym rykiem Dosiadłem go i w niebo się wzbiliśmy Minęło wiele dni od startu Pod paznokciami mymi harcowały Wszy międzygwiezdne, dzieci strachu A sny rzeczami się stawały I zastygały nieruchome Czułem, że białe serce zwierza Bije sto razy od mojego głośniej Spragnione ziemskiej chwili ciszy Kładłem więc ręce na lamparta uszy By dalej ze mną pruł w nieznane Ziemię wzdłuż wszerz dziesiątki razy Przeczesaliśmy ale Prócz tańca międzygwiezdnych wszy Nic nie zapamiętałem