Credo

Wierzę w miłość - taki się urodziłem, kochanie. Jedni ludzie wierzą w Boga, inni we własne szczęście, a mi jest dana, dziewczyno, ta jedyna prawdziwa wiara. Wiara w przygodę dwojga terrorystów, w przygodę, w której każde piekło jest jak byle kurnik, gdy podłożymy tam naszą bombę a każde niebo jest jak Titanic,który topi się z gracją w oceanie naszego spokoju Przygodę, w której każdy drobny gest równa się największemu grzechowi, a każda straszna nędza może okazać się błogosławieństwem. Gdy patrzę w twoje słodkie oczy, widzę głęboką otchłań przyszłości. Czy wiesz, jaka to satysfakcja, gdy na dnie tej otchłani widzę miliardy barw, o które mi chodzi? Pozwól mi być twoim osobistym kameleonem, którego krew toczy entuzjazm, a którego skóra wchłonie te wszystkie przyszłe barwy - - tak, jak oko kamery, które bez jednego mrugnięcia pochłonie niedługo całe nasze życie. Tak, kochanie jestem twoim gadem, który będzie na Ciebie polował z wywieszonym ozorem i cholernie dobrą duszą podaną Ci na srebrnej tacy. Wierzę w przeznaczenie. Wierzę, że w tym ludzkim zoo pisana jest nam jedna i ta sama prześliczna klatka. Niektórzy z nich będą nas karmić, niektórzy będą się śmiać i wytykać nas palcami, ale zaufaj mi, skarbie: my sami sobą wyżywimy się tak, że potem śmiać się będziemy do rozpuku z naszych wzdętych jak piłki i ciągle jeszcze łakomych serc. Ty i ja, skarbie stanowimy jeden gatunek dla tej samej stworzony klatki. Zamknijmy się w niej od środka i nie wpuszczajmy tam nikogo. Pożerajmy się nawzajem na oczach tych, którzy zapłacili za bilety, by przy nas na chwilę zapomnieć o własnym głodzie. Wiesz, kochanie jesteś najpiękniejszym zwierzątkiem w całej tej uporządkowanej dżungli.