święty

Prosiłem Pana bardzo długo By uczynił mnie świętym Nie pytajcie proszę Skąd ten ostatni miesiąc w piwnicy Bez znajomych, na klęczkach Po prostu, zapragnąłem być świętym Bo to – przyznacie - zawsze co innego Można być ponad żarciem i pieniędzmi Kobietom patrzeć w oczy Zamiast piętro niżej Trzydziesty dzień mijał Żmudnego rejsu po morzu modlitwy Na tratwie własnych kolan Gdy przez przypadek otworzyłem oczy Oto Pan mój zesłał mi aureolę I była ona większa niż prosiłem Moją aureolą – był horyzont Za nim czekała na mnie piwnica Do której zszedłem miesiąc wcześniej Piętro wyżej były żona, kasa i obiad Splunąłem przez lewe ramię Jak ja znosiłem ten cyrk Przez taki długi okres czasu?