...

jeśli zechcesz iść ścieżką którą ja poszedłem weź do ręki kamień choćby najmniejszy owiń go białą chusteczką i przestań myśleć a zacznij marzyć pojawi się mech na nim paprocie a gdy uniesiesz głowę spadnie liść wtedy zobaczysz las i kiedy się odwrócisz słysząc szum wody przymróżysz oczy pełne fal być może zaczną boleć nogi wtedy połóż kamień za tym ostatnim między wodą a brzegiem na chustkę przelej myśli zrób z niej żagle niech wiatr znajdzie im port może się podkniesz o nagie korzenie i zapłaczesz jak malutkie dziecko nie wstydź się tylko wstań otrzep z ramion błoto w jego czerni ukryte są białe skrzydła to nie jest niezwykła ścieżka ani droga krzyżowa nie ma w niej nic ponad czasowego to tylko tysiące odciśniętych śladów małego człowieka