17.11.2013

znajdziesz mnie w słowie topielica nie szukaj na pomoście dechy zbyt śliskie na niepotrzebne słowa ławka obok była by alternatywą niezależną decyzją a i tak wypadało skoczyć buty pełne odcisków jakie zostawiłam nie dochodząc do domu czas miną Charon odpłyną obole w palcach błyszczą niepotrzebnie zbiłam skarbonkę pod twoimi drzwiami znikam noc zamyka siedemdziesiąty rocznik liście opadają kiedy odchodzi człowiek to nie wina listopada że życie szybciej się spala od świeczki żegnaj sąsiedzie drzwi otwierając pamiętaj że piasek na wycieraczce to nie śmieci to skaza którą w testamencie zostawiłam byś pamiętał o mojej malutkiej śmierci ps. kiedyś opowiem jak ważne były sny którymi karmiłam ptaki i pająki wchodzące pod kołdrę zwiniętą w kremowe rurki pluszowe noce i dni z oczkami zwiniętymi w robaki wysysające z klatki łzy ojca i matki