Poranek (Przebudzenie)

błąkam się po kuchni bezmyślnie otwieram szuflady przez okno widzę dzieci idące do szkoły niewinne twarze kolorowe tornistry drepczą po startej zebrze wywoływane światłem na komendę biegną śmiechem stukając w parapet straszą ptaki schowane przed wiatrem zasłaniam firankę szyby zamazane deszczem te same witryny domy wypłowiałe od spalin straszą poszarpanym kolorem betonowe schody przed białymi drzwiami i pani z warzywniaka paląca na rogu papierosa zawsze się chowa dzwoniąc do kochanka mąż wnosi świeże jabłka dostawca odjeżdża jest siódma dwadzieścia za piętnaście minut będziesz wychodzić wyciśnięta koszmarem tonę w nocnej koszuli niezwiązane włosy zakrywają linię ramion brak w ciele kobiecości nie pomaga przy kochaniu wypalona wiekiem proformą przyzwyczajeń stoję robię śniadanie zgodnie z procedurą nadaną w stanie małżeńskim ser masło grzanki kubek do kawy biały termos wszystko spakowane idealnie tak jak lubisz masz jeszcze czekoladę hormon miłości wiem że nie zadziała zbyt skamieniałe poczucie radości wrosło w brwi które marszczysz czytając gazetę czuję jak patrzysz jak nabierasz powietrza szelest w roli milczenia spędza czas przed wyjściem do pracy - Adamie już czas kończ czytanie nie zapomnij rękawic nie chcę by zmarzły twoje dłonie a jeśli nawet ogrzeję je po pracy