Anhedonia

nasze uczucia trwały na długość papierosa i nigdy nie zapomnę jak bardzo smakował dym wciągany po jednorazowym wniebowstąpieniu na głębokości powracającego snu powstała szczelina przeciskam przez nią uporczywą nadzieję powrotu do Attyki wczoraj nieznana dziś nie do zapomnienia a minął rok od kiedy nie domykam drzwi i nie zasypiam tak spokojnie czując kwiaty maków leżących koło mnie