Bezbronność

mógłbym zadzwonić tylko po co kusić duchy jeszcze byś przyszła i została do świtu w spiżarce pustka nie nakarmiłbym głodu a ni nie ogrzał bieli na ustach szafa zamknięta nie pachnie na pułkach leży jedynie nuda i kurz na zdjęciu z tomografu dzieli na pół zmęczone uczucia jedynie stół majaczy świecą z listopada a może z przedwczoraj wczoraj nieważne ja widzę jedynie jak patrzy przez kulę znudzona twarz wyobraźni mógłbym tak wiele wyczytać z rozlanego wosku czy kawy ja jednak patrzę w głębię ekranu i nadsłuchuję głuchoty rozsiadłej beztrosko po drugiej stronie kanapy na poduszce w niezmywalne kwiaty mógłbym tak wiele tylko po co skoro w niebie zamknięto bramy a tu na ziemi jest bardzo zwyczajnie i cicho za cicho by szeptać do niemego telefonu