Do Moralnego Ognika

Anty(Litania) nie bądź człowiekiem nadgorliwy bądź płochliwym w motylich skrzydłach moc ukryta delikatna modlitwa jest tym co Bóg kocha zgiełk płoszy słowa zamyka niebo i choćby tęcza najpiękniejszą była nie dojdziesz chmurami rozmyta zarwie się nim palcem dotkniesz pierwszej z chmur nad kwiatami pochyl swoje myśli siostrami one Aniołów światem zapachów i wzruszeń tu metafory są niepotrzebne jedynie wiara zapylana przez pszczoły i dusze uniesie to co zdrowe w byciu człowiekiem jego uśmiechu podanie dłoni tym prostym dzień dobry po wschodzie odrzuć ludzkie zapędy w ruchu ciężko o ciszę zwolnij usiądź przy kamieniu jest miększy od wielu serc jakie napotykasz w drodze którą krocząc widzisz zachodzące Słońce przemyśl to jeszcze raz od nowa słowa Testamentu nie po to prorocy umierali by ktoś czytał tylko jego fragmenty