„dziwnie jest nie czuć nic i nie myśleć o niczym”

„dziwnie jest nie czuć nic i nie myśleć o niczym” pisać po drzewach przelewając niebo pomiędzy włosami i wtapiać w krajobraz pełen owadów skaczących po kwiatach czasem po oczach zdumionych przyrodą i sposobnością bycia w niej nienaruszonym tchnienie za mało wyraźne by żyć ale nie umierać za wcześnie tak nakazano i spisano w zegarze opierać ramię o Boga kiedy droga za bardzo kręta dla małych stópek człowieczeństwa kropeczki nad "i" krążącej po wszechświecie nadgorliwe połykanie powietrza zgarniętego młodzieńczą pasją na starość odbija się czkawką jednak to nic bo widać że ktoś o nas pamięta za słowa za czyny w których jesteśmy malutkimi bohaterami co mogę dać by nie zabrać nic z Twojego świata przypiętego do mojej nocnej koszuli może pozbieram z ptakami okruchy chleba które tak czule rozdajesz każdego dnia o tej samej godzinie lecz w innym śnie nie odchodź i nie przybywaj lewitując odnajdę zagubioną Atlantydę i pozbieram dmuchawce opadłe na Twoich włosach bo „dziwnie jest nie czuć nic i nie myśleć o niczym” przy Tobie