Fobia

przenikalność pozwala przechodzić przez ściany wkradać się pod kołdrę między kwiaty rozkładać kłącza i plątać rozrzucone płatki w długi warkocz niemożność być cielesnym w okręgu pokoju szczególnie kiedy ciało kobiety wypełnia wnętrze to boli wyczuwam gęsią skórkę drżenie i podniecenie być podbródkiem parą powiek czymkolwiek tylko nie duchem nienamacalność otwartych warg unosi dotyk powietrzem napełniam siebie tobą napinasz każdy mięsień wbijając paznokcie w kołdrę łapiesz ciemność między palcami przepuszczając resztki światła spięte włosy zaczynają falować rozpadać pojedyncze kosmyki jak wnyki wyłapują grzeszne pocałunki padające cienie namaszczają piersi gładząc ich powierzchnię po raz setny tysięczny przeciągając się spływają do pępka tańczą a tam czekające usta zgarniają słodycz jakby pierwszy raz próbowały miodu po którym rozkosz jest tylko formalnością stan duchowości wygłodzony wyobraźnią wydziela hormony atomy skapujące na czoło zmieszane z potem i niewinnością rodzą boskość chwili żeby nie być tylko duchem a stać się ciałem żywym by głębiej w intymności poszukać swojego spełnienia w przenikalności spojrzenia i dotyku