Jest taki moment...

...w starzejącym się facecie kiedy zaczyna stać na granicy rozkwitu i zaniku zobowiązania przeszłości przeciwko codzienności taka mieszanka musi wywołać trzęsienie ziemi wszelkie próby tłumaczenia na różne języki reakcji przyczynowo skutkowej bledną w ścisłych norma przyjaciół od win i wina przelanych latami sinieją nosy siwieją włosy i puchną brzuchy taka kolej rzeczy za którą wykroczyć nie wolno ale kiedy któryś się odważy ominąć pęd owczego stada zostaje czarną wygnaną między wilki ślepą drogą tolerancji kto zrozumie starego człowieka inny stary tylko współczuje wspomina albo narzeka marząc o wehikule najczęściej w garażu albo piwnicy zagryzając ogórkami wódkę własnego wyrobu sublimacji i przyzwyczajenia byciem normalnym młody patrzy z ironią nie wierzy czasowi grzywkę zaczesując z lewej na prawą nie wie że zakolami nie tylko rzeka dzieli pola urodzaju a i piaski afrykańskiego kontynentu zamki budowane w popiele muszą spłonąć jak świeczka topnieje chłodem marmuru jest taki moment w starzejącym się facecie kiedy poznaje młodszą kobietę i dowiaduje się czemu jeszcze nie umarł ale kto to zrozumie w tłumie rozżalonych oczu że ten wariat jeszcze umie wyłuskać z życia najpiękniejsze diamenty pomarszczonymi ustami wyrzeźbioną twarzą rękoma zgarbionymi pracą dlaczego kamienie i pióra ranią jednakowo doskonale kiedy szczęście przychodzi za późno