Lukomotywa

Stoi przy urnie wystraszony szaraczek, Drżąc, bezbronny i pot z niego spływa Tłusta oliwa Stoi i sapie, dyszy i dmucha, Żar z rozgrzanego jego czoła bucha : Uf - jak gorąco ! Puff - jak gorąco! Uff - jak gorąco! Już ledwo sapie, już ledwo zipie, A jeszcze gównem spot w niego sypie. Posłów do niego podoczepiali Wielkich i ciężkich, z żelaza, stali, I pełno kłamstwa na każdym licu A w jednym żarcik, a na drugim picu, picu A na trzecim siedzą same oczęta siedzą i myślą o wielkich przekrętach A na czwartym jęzor czerwony zwisa A piąte jak diamentu rysa Z szóstego uszy – och! Jakie olbrzymie! Na każdym koło fortuną płynie Na siódmym dębowe zadziory i rany Na ósmym w zawiasach odpuszczone kary Na dziewiątym różane poliki Na dziesiątym złote krzyżyki A tych posłów jest ze czterystu sześćdziesięciu Sam nie wiem, w jakim tkwią zawzięciu Lecz choćby przyszło tysiąc rodaków I każdy miał tysiąc mandatów I każdy nie wiem jakby się wytężał, To nie przepędzi, kuszącego węża. Nagle – głos! Nagle – krzyk! Pióro – w ruch! Myśli – cud! Najpierw—powoli--jak żółw—ociężale, Drgnęła-- noga—mięśnie-- nabrzmiałe, Szarpnęła postać za sznurki z mozołem, i jedną nogą, za drugą nogą, jak kołem, I biegu przyspiesza, i gna coraz prędzej, i puka, i stuka, łomoce i pędzi, A dokąd? A dokąd? A dokąd? Na wprost! Po drodze, po drodze, po drodze, przez most, Przez góry, przez tunel, przez pola, przez las, I spieszy się, spieszy, by zdążyć na czas na promy, lotniska, na stopa, do aut Nim Rzeczpospolitą rozwieje wiatr Jak gdyby to była piłeczka, nie stal, Nie silna ojczyzna, z kości i krwi Lecz fraszka, igraszka zabawka z Chin A skądże, a jakże, czemu tak gna? A po co, dlaczego, dziwi się świat, Że pędzi, że wali, że bucha buch, buch? To wyborów gorączka wprawiła go w ruch, To obietnice, co przed...nigdy ich dość I prawda że po...sterczy jak ość Bo Polska te tłoki wciąż tłoczy i tłoczy, I kołem historii i puka, i stuka, się toczy: I spieszy się, spieszy, by zdążyć na czas!...