Morze

miało być morze w oczach niebieskich została samotność na zakorkowanych strachem ulicach dotąd nie wiedziałem że tak bardzo można się dusić powietrzem kiedy ciebie w nim tak mało siedzę stęskniony gdzieś w centrum miasta co chwila przymykam oczy i liczę fale między odgłosami pojazdów a pośpiechem ludzi i zgaduję którą z nich moglibyśmy się owinąć na której wznosić tonąć cokolwiek aby tylko się wydarzyło ...to morze które miało być tak wielkie a gdzieś po drodze wyparowało zostawiając słoną kałużę z odbitym światłem zachodu jedynie przy fontannie czuję lekki powiew wiatru w nim zapach twoich włosów ironia że gdzieś pod nogą kilka ziaren piasku może być plażą a morzem kilka kropel wody po środku miasta w środku...tęsknoty