Znaki intencjonalne

szaleństwo twoich oczu zawsze mi towarzyszy kiedy zamyślam swoje czasem mam wrażeni że widzę za nas dwoje ten sam krajobraz wojny mamy własną Troję i własnych bogów nienawidzimy ich a jednocześnie wyznajemy przeciwko sobie nastał czas głodu jałowe pola uczuć nie wydają plonów rodzą jedynie miny których odłamki przypominają nam jak bardzo potrafimy okaleczać siebie nawzajem nie rozróżniamy krwi od wody a solą smarujemy rany udając humanitarną wyrozumiałość czerwonej swastyki podejmujemy negocjacje warunków pokoju które z systematycznością większą od mijającego czasu upadają groteską szyfrowane wiadomości zagęszczone niezrozumieniem treści leżą w dołach nienawiści jesteśmy czyści od zewnątrz a w środku zgnici czy nie lepiej byłoby wysadzić własne towarzystwo i na rożnych końcach świata narodzić się wolnym niż trwać w komorze dusząc się wspólną obecnością dzień po dniu zrywając kartki wojny oczekując końca kolejnego roku